Чулацаман тӀегӀо

NGC 143

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 143
Морфологический тип галактики SBb, Sb:[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1886
Красное смещение 0,026835 ± 4,3E−5[2]
Созвездие Кит[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 14,5
Каталожный код NGC 143, ESO 473-22, 2MASX J00311562-2233357, MCG-04-02-015, PGC 1911, GSC 06414-00065, ESO-LV 473-0220, 6dFGS gJ003115.6-223336, SGC 002846-2250.2, 2MFGC 361, LEDA 1911, APMBGC 473-085-120, DUGRS 473-008
Первооткрыватель или изобретатель Фрэнк Муллер[d]
Прямое восхождение 0ч 31м 15,622с[3]
Радиальная скорость 8052[4]
Склонение −22° 33′ 35,71″[3]
Расстояние от Земли 130,62[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 143 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Frank Muller цӀе йолу Америкин астрономо, 66.04 см (26 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ 4,0 4,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 143.