Чулацаман тӀегӀо

NGC 1382

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1382
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1865
Красное смещение 0,0058[2]
Созвездие Печь[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,92 ± 0,13[3]
Первооткрыватель или изобретатель Шмидт, Иоганн Фридрих Юлиус[d]
Каталожный код NGC 1382, 2MASX J03370895-3511420, MCG-06-09-009, ESO 358-37, NGC 1380B, PGC 13354, GSC 07034-00430, ESO-LV 358-0370, SGC 033513-3521.5, LEDA 13354
Радиальная скорость 1775[4][5]
Прямое восхождение 3ч 37м 8,953с[6]
Склонение −35° 11′ 42,09″[6]
Расстояние от Земли 20,14 ± 0,14[7][4], 20,14[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1382 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Julius Schmidt цӀе йолу Германин астрономо, 15.75 см (6.2 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[8].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Morris R. A. H., Phillipps S., Jones J. B., Drinkwater M. J., Gregg M. D., Couch W. J., Parker Q. A., Smith R. M. 2MASS galaxies in the Fornax cluster spectroscopic survey (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2007. — Vol. 476, Iss. 1. — P. 59–62. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:20053734 — arXiv:0712.0200
  3. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1382.