Чулацаман тӀегӀо

NGC 1370

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1370
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1786 шеран 21 сентябрь
Красное смещение 0,003546 ± 9,3E−5[2]
Созвездие Эридан[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,4
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 1370, MCG-03-10-013, IRAS 03330-2032, IRAS F03329-2032, ESO 548-48, PGC 13265, 2MASX J03351457-2022250, GSC 05880-00885, ESO-LV 548-0480, NVSS J033514-202243, 6dFGS gJ033514.6-202225, SGC 033301-2032.3, PSCz Q03330-2032, LEDA 13265, APMBGC 548-039+024, Gaia DR2 5100784219648409728
Радиальная скорость 1053[3]
Прямое восхождение 3ч 35м 14,5479914537с[4]
Склонение −20° 22′ 25,502491766″[4]
Расстояние от Земли 14,16[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1370 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1370.