Чулацаман тӀегӀо

NGC 1375

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1375
Склонение собственного движения 0,305 ± 0,873[1]
Расстояние от Земли 19,77 ± 0,14[2][3], 19,77[3]
Дата открытия 1837
Красное смещение 0,00265[4]
Созвездие Печь[d]
Видимая звёздная величина 12,4 ± 0,13[5]
Параллакс 0,2579 ± 0,4506[1]
Изображение
Каталожный код NGC 1375, PGC 13266, 2MASX J03351683-3515564, MCG-06-08-030, ESO 358-24, GSC 07027-00702, ESO-LV 358-0240, 6dFGS gJ033516.8-351556, SGC 033321-3525.9, LEDA 13266, APMBGC 358+031+015, FCC 148, Gaia DR2 4861108208260439936
Прямое восхождение 3ч 35м 16,8019706983с[1]
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Прямое восхождение собственного движения 0,453 ± 0,542[1]
Радиальная скорость 769[3][6]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −35° 15′ 56,37916901″[1]
Морфологический тип галактики S0[7], SAB0[8]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1375 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[9].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Morris R. A. H., Phillipps S., Jones J. B., Drinkwater M. J., Gregg M. D., Couch W. J., Parker Q. A., Smith R. M. 2MASS galaxies in the Fornax cluster spectroscopic survey (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2007. — Vol. 476, Iss. 1. — P. 59–62. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:20053734 — arXiv:0712.0200
  5. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  8. ↑ Erwin P., Debattista V. P. Peanuts at an angle: detecting and measuring the three-dimensional structure of bars in moderately inclined galaxies (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2013. — Vol. 431, Iss. 4. — P. 3060–3086. — 27 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STT385 — arXiv:1301.0638
  9. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1375.