Чулацаман тӀегӀо

NGC 1258

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1258
Морфологический тип галактики Sbc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1886
Красное смещение 0,00493 ± 6,3E−5, 0,005027 ± 3,3E−5[2]
Созвездие Эридан[d]
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Фрэнк Ливенворт[d]
Видимая звёздная величина 13,3
Радиальная скорость 1494[3]
Каталожный код NGC 1258, ESO 547-24, PGC 12034, MCG-04-08-053, 2MASX J03140547-2146271, IRAS F03118-2157, GSC 05878-00141, AGC 22421, ESO-LV 547-0240, 6dFGS gJ031405.5-214627, SGC 031151-2157.6, HIPASS J0313-21, LEDA 12034, APMBGC 547-036+100
Склонение −21° 46′ 27,2″[4]
Прямое восхождение 3ч 14м 5,472с[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1258 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Francis Leavenworth цӀе йолу Америкин астрономо, 66.04 см (26 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Mathewson D. S., Ford V. L., Buchhorn M. A southern sky survey of the peculiar velocities of 1355 spiral galaxies // (unknown type) — 1992. — Т. 81. — С. 413. — doi:10.1086/191700
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1258.