Чулацаман тӀегӀо

NGC 1253

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1253
Морфологический тип галактики Scd[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1784 шеран 20 сентябрь
Красное смещение 0,005713 ± 2,0E−6[2]
Созвездие Эридан[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 11,8[3], 11,19[4], 11,5[3], 10,042 ± 0,026[5], 9,435 ± 0,034[5], 9,262 ± 0,05[5]
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 1253, MCG-01-09-018, UGCA 62, PGC 12041, 2MASX J03140904-0249226, HIPASS J0314-02, 6dFGS gJ031409.0-024922, APG 279, 2MFGC 2648, DDO 31, LEDA 12041
Радиальная скорость 1709[6][7][…]
Прямое восхождение 3ч 14м 9,045с[5]
Склонение −2° 49′ 22,62″[5]
Расстояние от Земли 20,89[6]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1253 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[8].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Nordgren T. E., Chengalur J. N., Salpeter E. E., Terzian Y. Close galaxy pairs in low and medium density regions: the southern sky (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1997. — Vol. 114. — P. 913–931. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/118523
  3. ↑ 3,0 3,1 Doyle M. T., Drinkwater M. J., Rohde D. J., Pimbblet K. A., Read M., Meyer M. J., Zwaan M. A., Ryan-Weber E., Stevens J., Koribalski B. S. et al. The HIPASS catalogue — III. Optical counterparts and isolated dark galaxies (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2005. — Vol. 361, Iss. 1. — P. 34—44. — 11 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2005.09159.X — arXiv:astro-ph/0505591
  4. ↑ Jones D. H., Read M. A., Saunders W., Jarrett T., Parker Q. A., Fairall A. P., Mauch T., Sadler E. M., Watson F. G., Burton D. et al. The 6dF Galaxy Survey: final redshift release (DR3) and southern large-scale structures (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2009. — Vol. 399, Iss. 2. — P. 683–698. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2009.15338.X — arXiv:0903.5451
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ 6,0 6,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  7. ↑ Courtois H. M., Tully R. B., Makarov D. I., Mitronova S., Koribalski B., Karachentsev I. D., Fisher J. R. Cosmic flows: Green Bank Telescope and Parkes H I observations (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 414. — P. 2005–2016. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2011.18515.X — arXiv:1101.3802
  8. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1253.