Чулацаман тӀегӀо

(4967) Глия

Мегавики чуьра гӀирс
(4967) Глия
Средняя аномалия 320,40318[1], 310,17965361535 ± 9,7705E−7[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Эксцентриситет орбиты 0,04, 0,0378489[1], 0,037715807182 ± 8,8679E−10[2]
Период вращения 6,933[2]
Дата открытия 1983 шеран 11 февраль[2]
Орбитальный период 5,59[1], 2042,3638046182 ± 1,3412E−6[2]
Диаметр 30,022 ± 0,194[2]
Место астрономического открытия Обсерватория Лоуэлла[d][2]
Следующее по порядку (4968) Suzamur[3]
Абсолютная звёздная величина 11,3[1], 11,52[2]
Перицентр 3,0298428[1], 3,031515576142 ± 3,9012E−9[2]
Долгота восходящего узла 124,77631[1], 124,74518773891 ± 1,7058E−7[2]
Аргумент перицентра 227,75955[1], 230,48152237823 ± 8,7051E−7[2]
Большая полуось орбиты 3,1490303[1], 3,150332925313 ± 1,3792E−9[2]
Предыдущее по порядку (4966) Эдольсен[3]
Названо в честь Нейроглия[d]
Первооткрыватель или изобретатель Томас, Норман[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,268[1], 3,269150274484 ± 1,4312E−9[2]
Наклонение орбиты 16,9777[1], 16,977244468878 ± 5,8398E−8[2]
Альбедо 0,061 ± 0,009[2]

(4967) Глия (лат. Glia) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1983 шеран 11 февралехь Н. Томас цӀе йолу Ӏилманчо Андерсон-Меса обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1983 CF1».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта