Чулацаман тӀегӀо

(4968) Suzamur

Мегавики чуьра гӀирс
(4968) Suzamur
Большая полуось орбиты 2,5244408[1], 2,523971658942 ± 3,2504E−10[2]
Спектральный класс астероида астероид класса S[d][2]
Долгота восходящего узла 132,20682[1], 132,15350444738 ± 3,2726E−7[2]
Эксцентриситет орбиты 0,11, 0,1122526[1], 0,112145264841 ± 3,9996E−10[2]
Дата открытия 1986 шеран 1 август[2]
Орбитальный период 4,01[1], 1464,620598861 ± 2,8292E−7[2]
Абсолютная звёздная величина 12,9[1], 13,06[2]
Следующее по порядку (4969) Лоренцо[3]
Диаметр 6,739 ± 0,099[2]
Место астрономического открытия Паломарская обсерватория[d][2]
Перицентр 2,2410657[1], 2,240920188798 ± 9,8063E−10[2]
Аргумент перицентра 281,43222[1], 280,52805492253 ± 4,4669E−7[2]
Астрономическая эпоха 31 марта 2024 года[d]
Предыдущее по порядку (4967) Глия[3]
Средняя аномалия 337,42916[1], 60,656380190806 ± 2,4329E−7[2]
Первооткрыватель или изобретатель Элеанора Фрэнсис Хелин[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,808[1], 2,807023129085 ± 3,6149E−10[2]
Наклонение орбиты 5,41478[1], 5,41352549193 ± 2,8764E−8[2]
Альбедо 0,324 ± 0,046[2]

(4968) Suzamur (лат.  Suzamur) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1986 шеран 1 августехь Элеанор Хелин цӀе йолу Ӏилманчо Паломар обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1986 PQ».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта