Чулацаман тӀегӀо

(1823) Глизе

Мегавики чуьра гӀирс
(1823) Глизе
Средняя аномалия 215,61767[1]
Долгота восходящего узла 309,98999[1]
Эксцентриситет орбиты 0,135382, 0,1353058[1]
Видимая звёздная величина 17,61
Орбитальный период 3,32[1]
Названо в честь Вильгельм Глизе[d]
Абсолютная звёздная величина 12,6[1]
Дата открытия 1951 шеран 4 сентябрь[2]
Место астрономического открытия Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][2]
Аргумент перицентра 296,84372[1]
Перицентр 1,9248579[1]
Предыдущее по порядку (1822) Ватерман[3]
Следующее по порядку (1824) Хауорт[3]
Первооткрыватель или изобретатель Рейнмут, Карл Вильгельм[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,527[1]
Большая полуось орбиты 2,2260563[1]
Наклонение орбиты 2,89183[1]

(1823) Глизе (лат. Gliese) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1951 шеран 4 сентябрехь Карл Райнмут цӀе йолу Ӏилманчо Гейдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1951 RD».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта