Чулацаман тӀегӀо

(431) Нефела

Мегавики чуьра гӀирс
(431) Нефела
Средняя аномалия 161,47075728001 ± 1,3256E−5[1]
Долгота восходящего узла 117,27330774952 ± 0,00012718[1]
Эксцентриситет орбиты 0,170155324483 ± 3,2099E−8[1]
Дата открытия 1897 шеран 18 декабрь[1]
Орбитальный период 2037,8926519287 ± 1,2276E−5[1]
Названо в честь Нефела[d]
Абсолютная звёздная величина 8,72[1]
Перицентр 2,610470137539 ± 9,9563E−8[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Ниццы[d][1]
Аргумент перицентра 215,01372435953 ± 0,00012789[1]
Наклонение орбиты 1,827 ± 0,001
Предыдущее по порядку (430) Гибрида[2]
Следующее по порядку (432) Пифия[2]
Первооткрыватель или изобретатель Шарлуа, Огюст[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,6809967226 ± 1,4782E−8[1]
Большая полуось орбиты 3,145733430069 ± 1,2633E−8[1]
Альбедо 0,036

(431) Нефела (лат. Nephele) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1897 шеран 18 декабрехь Огюст Шарлуа цӀе йолу Ӏилманчо Ницца обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1897 DN».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта