Чулацаман тӀегӀо

(430) Гибрида

Мегавики чуьра гӀирс
(430) Гибрида
Большая полуось орбиты 2,84404813806 ± 1,3008E−8[1]
Долгота восходящего узла 249,4491839777 ± 1,8599E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,255433280714 ± 4,5986E−8[1]
Дата открытия 1897 шеран 18 декабрь[1]
Орбитальный период 1751,8779292961 ± 1,2019E−5[1]
Средняя аномалия 190,98884847313 ± 8,2762E−6[1]
Названо в честь Гибрис[d][2]
Абсолютная звёздная величина 11[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Ниццы[d][1]
Перицентр 2,117583591648 ± 1,295E−7[1]
Аргумент перицентра 179,06727883427 ± 2,0869E−5[1]
Апоцентр 3,570512684473 ± 1,6331E−8[1]
Предыдущее по порядку (429) Лотида[3]
Следующее по порядку (431) Нефела[3]
Первооткрыватель или изобретатель Шарлуа, Огюст[d][3][1]
Родительское тело Малх
Астрономический символ
Наклонение орбиты 14,577 ± 0,001
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(430) Гибрида (лат. Hybris) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1897 шеран 18 декабрехь Огюст Шарлуа цӀе йолу Ӏилманчо Ницца обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1897 DM».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта