(432) Пифия
Арахьара хатӀ
| (432) Пифия | |
|---|---|
| Средняя аномалия | 256,47452082505 ± 1,8086E−5[1] |
| Долгота восходящего узла | 88,790950128839 ± 2,3231E−5[1] |
| Эксцентриситет орбиты | 0,146040510249 ± 3,895E−8[1] |
| Дата открытия | 1897 шеран 18 декабрь[1] |
| Орбитальный период | 1332,5653593457 ± 5,8389E−6[1] |
| Названо в честь | Пифия[d] |
| Абсолютная звёздная величина | 8,84[1] |
| Место астрономического открытия | Обсерватория Ниццы[d][1] |
| Аргумент перицентра | 173,80346855412 ± 2,8064E−5[1] |
| Перицентр | 2,023783251344 ± 9,2352E−8[1] |
| Предыдущее по порядку | (431) Нефела[2] |
| Следующее по порядку | (433) Эрос[2] |
| Первооткрыватель или изобретатель | Шарлуа, Огюст[d][2][1] |
| Родительское тело | Малх |
| Апоцентр | 2,715980813891 ± 7,9337E−9[1] |
| Большая полуось орбиты | 2,369882032618 ± 6,9227E−9[1] |
| Наклонение орбиты | 12,13 ± 0,01 |
| РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь | |
(432) Пифия (лат. Pythia) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.
Истори
ДӀайиллина 1897 шеран 18 декабрехь Огюст Шарлуа цӀе йолу Ӏилманчо Ницца обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1897 DO».
Хьосташ
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
- Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
- Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.
Билгалдахарш
Хьажоргаш
- База данных JPL НАСА по малым телам Солнечной системы (432)(ингалс.)
- База данных MPC по малым телам Солнечной системы (432)(ингалс.)
Хьажа иштта
- (4596) 1981 QB астероид
