Чулацаман тӀегӀо

(432) Пифия

Мегавики чуьра гӀирс
(432) Пифия
Средняя аномалия 256,47452082505 ± 1,8086E−5[1]
Долгота восходящего узла 88,790950128839 ± 2,3231E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,146040510249 ± 3,895E−8[1]
Дата открытия 1897 шеран 18 декабрь[1]
Орбитальный период 1332,5653593457 ± 5,8389E−6[1]
Названо в честь Пифия[d]
Абсолютная звёздная величина 8,84[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Ниццы[d][1]
Аргумент перицентра 173,80346855412 ± 2,8064E−5[1]
Перицентр 2,023783251344 ± 9,2352E−8[1]
Предыдущее по порядку (431) Нефела[2]
Следующее по порядку (433) Эрос[2]
Первооткрыватель или изобретатель Шарлуа, Огюст[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,715980813891 ± 7,9337E−9[1]
Большая полуось орбиты 2,369882032618 ± 6,9227E−9[1]
Наклонение орбиты 12,13 ± 0,01
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(432) Пифия (лат. Pythia) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1897 шеран 18 декабрехь Огюст Шарлуа цӀе йолу Ӏилманчо Ницца обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1897 DO».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта