Чулацаман тӀегӀо

NGC 7690

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 7690
Морфологический тип галактики Sb[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1834
Красное смещение 0,005003 ± 5,3E−5, 0,005074 ± 1,7E−5[2]
Созвездие Феникс[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,01[1]
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 7690, PGC 71716, ESO 240-6, 2MASX J23330254-5141541, 6dFGS gJ233302.6-514154, ESO-LV 240-0060, HIPASS J2333-51, IRAS 23303-5158, IRAS F23303-5158, PSCz Q23303-5158, SGC 233018-5158.4, LEDA 71716, APMBGC 240-002+101, [SLK2004] 1886, Gaia DR2 6498678598550638080
Радиальная скорость 1502[3]
Прямое восхождение 23ч 33м 2,594839201с[4]
Склонение −51° 41′ 54,007662728″[4]
Расстояние от Земли 21 ± 4[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 7690 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Chengalur J. N., Salpeter E. E., Terzian Y. Dynamics of binary galaxies. I. Wide pairs (инг.) // (unknown type) — 1993. — Vol. 419. — P. 30–46. — doi:10.1086/173456
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Tully R. B., Shaya E. J., Karachentsev I. D., Courtois H. M., Kocevski D. D., Rizzi L., Peel A. Our Peculiar Motion Away from the Local Void (инг.) // (unknown type) — 2008. — Vol. 676, Iss. 1. — P. 184–205. — doi:10.1086/527428 — arXiv:0705.4139
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 7690.