Чулацаман тӀегӀо

NGC 7689

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 7689
Склонение собственного движения −2,344 ± 1,027[1]
Расстояние от Земли 23,66[2]
Дата открытия 1826 шеран 5 сентябрь
Красное смещение 0,006608 ± 3,0E−5[3]
Созвездие Феникс[d]
Видимая звёздная величина 11,5
Параллакс 0,331 ± 0,7674[1]
Изображение
Каталожный код NGC 7689, PGC 71729, ESO 192-7, 2MASX J23331672-5405401, 6dFGS gJ233316.7-540540, ESO-LV 192-0070, HIPASS J2333-54, IRAS 23305-5422, IRAS F23305-5422, PSCz Q23305-5422, SGC 233031-5422.2, LEDA 71729, Gaia DR2 6497959449227496960
Прямое восхождение 23ч 33м 16,7750416898с[1]
Первооткрыватель или изобретатель Джеймс Данлоп[d]
Прямое восхождение собственного движения 0,798 ± 0,976[1]
Радиальная скорость 1971[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −54° 05′ 39,842327316″[1]
Морфологический тип галактики Sc[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 7689 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь James Dunlop цӀе йолу Шотландин астрономо, 22.86 см (9 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (инг.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  4. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 7689.