Чулацаман тӀегӀо

NGC 4574

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4574
Созвездие Центавр[d]
Каталожный код NGC 4574, PGC 42166, MCG-06-28-007, ESO 380-49, IRAS 12350-3514, IRAS F12350-3514, 2MASX J12374350-3531037, 6dFGS gJ123743.5-353104, AGC 28657, ESO-LV 380-0490, HIPASS J1237-35, NVSS J123743-353117, PSCz Q12350-3514, SGC 123502-3514.5, LEDA 42166, FLASH J123743.19-353053.4, Gaia DR2 6157331915173852288
Морфологический тип галактики SBc, Sb...[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Видимая звёздная величина 13
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Дата открытия 1835 шеран 20 апрель
Расстояние от Земли 37,15[2]
Радиальная скорость 2954[2][3]
Прямое восхождение 12ч 37м 43,5249883493с[4]
Склонение −35° 31′ 3,218878974″[4]
Красное смещение 0,009857 ± 3,3E−5[5]

NGC 4574 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Mathewson D. S., Ford V. L. Parameters of 2447 southern spiral galaxies for use in the Tully-Fisher relation // (unknown type) — 1996. — Т. 107. — С. 97–102. — doi:10.1086/192356
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4574.