Чулацаман тӀегӀо

NGC 4571

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4571
Прямое восхождение 12ч 36м 56,3722472082с[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1787
Спектральный класс M0[2]
Красное смещение 0,00113[3]
Созвездие Волосы Вероники[d]
Изображение
Каталожный код NGC 4571, PGC 42100, 2MASX J12365637+1413024, MCG+02-32-156, IRAS F12344+1429, IRAS 12344+1429, UGC 7788, IC 3588, VCC 1696, EVCC 952, NVSS B123426+142929, Z 70-194, ALFALFA 1-372, UZC J123656.5+141302, Z 1234.4+1429, PSCz Q12344+1429, SDSS J123656.38+141302.4, HIPASS J1236+14, SDSS J123656.37+141302.4, LEDA 42100, SDSS J123656.38+141302.5, 2MASS J12365635+1413027
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Видимая звёздная величина 11,2
Радиальная скорость 339[4]
Морфологический тип галактики Sc, Sc(dSc)[5]
Склонение +14° 13′ 2,29728194″[1]
Расстояние от Земли 14,72 ± 0,09[6][4], 14,72[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4571 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[7].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ West A. A., Hawley S. L., Bochanski J. J., Covey K. R., Reid I. N., Dhital S., Hilton E. J., Masuda M. Constraining the age-activity relation for cool stars: the Sloan Digital Sky Survey Data Release 5 low-mass star spectroscopic sample (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2008. — Vol. 135, Iss. 3. — P. 785–795. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/135/3/785 — arXiv:0712.1590
  3. ↑ Giovanelli R., Haynes M. P., Kent B. R., Saintonge A., Altaf A., Balonek T., Brown S., Catinella B., Furniss A., Goldstein J. et al. The Arecibo Legacy Fast ALFA Survey. III. H i Source Catalog of the Northern Virgo Cluster Region (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2007. — Vol. 133, Iss. 6. — P. 2569–2583. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/516635 — arXiv:astro-ph/0702316
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4571.