Чулацаман тӀегӀо

NGC 4303

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4303
Склонение собственного движения 0,654 ± 0,865[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Радиус 50 000[2]
Дата открытия 1779 шеран 5 май[2]
Красное смещение 0,00523[3]
Созвездие Дева[d]
Каталожный код M 61, MCG+01-32-022, NGC 4303, UGC 7420, IRAS 12194+0444, IRAS F12193+0445, PGC 40001, 2MASX J12215494+0428249, VCC 508, EVCC 429, MRC 1219+047, NVSS J122154+042825, UZC J122155.0+042824, Z 42-45, NVSS B121921+044503, 1RXS J122155.6+042919, Z 1219.3+0445, PSCz Q12194+0444, HIPASS J1221+04, SDSS J122154.92+042825.6, LEDA 40001, GB6 B1219+0444, RX J122155+04290, WB 1219+0445, RX J1221.9+0429, [NKB95] N4303, Gaia DR2 3701944874926493440
Видимая звёздная величина 9,65 ± 0,09[4]
Прямое восхождение собственного движения 0,509 ± 1,059[1]
Параллакс 0,7805 ± 0,6279[1]
Изображение
Абсолютная звёздная величина −21,2[2]
Прямое восхождение 12ч 21м 54,927514905с[1]
Первооткрыватель или изобретатель Barnaba Oriani[d][2]
Расстояние от Земли 52 500 000[5], 16,5[6]
Радиальная скорость 1567[7]
Морфологический тип галактики SAB(rs)bc[8][9], Sc(dSc)[10]
Склонение +4° 28′ 25,588335799″[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4303 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Barnaba Oriani цӀе йолу Италин астрономо, 9.14 см (3.6 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[11].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Frommert H. Messier 61
  3. ↑ Stocke J. T., Keeney B. A., Danforth C. W., Syphers D., Yamamoto H., Shull J. M., Green J. C., Froning C., Savage B. D., Wakker B. et al. Absorption-line detections of 10^5^-10^6^ K gas in spiral-rich groups of galaxies (инг.) // (unknown type) — 2014. — Vol. 791. — P. 128. — doi:10.1088/0004-637X/791/2/128 — arXiv:1405.4307
  4. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  5. ↑ Lazaro E. d. ESO’s Very Large Telescope Focuses on Messier 61
  6. ↑ Cappellari M., Emsellem E., Krajnović D., McDermid R. M., Kleijn G. A. V., Scott N., Young L. M., Blitz L., Bois M., Bureau M. et al. The ATLAS3D project - I. A volume-limited sample of 260 nearby early-type galaxies: science goals and selection criteria (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 413, Iss. 2. — P. 813–836. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2010.18174.X — arXiv:1012.1551
  7. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  8. ↑ SIMBAD Astronomical Database (инг.)
  9. ↑ NASA/IPAC Extragalactic Database (инг.)
  10. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  11. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4303.