Чулацаман тӀегӀо

NGC 4289

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4289
Морфологический тип галактики Sc, Sbc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1877
Красное смещение 0,00873[2][3]
Созвездие Дева[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,6
Первооткрыватель или изобретатель Эрнст Вильгельм Леберехт Темпель[d]
Каталожный код NGC 4289, PGC 39886, 2MASX J12210230+0343190, IRAS 12184+0400, MCG+01-32-015, UGC 7403, IRAS 12184+0359, IRAS F12184+0400, VCC 449, EVCC 2077, HIPASS J1221+03, NVSS B121829+040001, PSCz Q12184+0400, SDSS J122102.25+034319.7, UZC J122102.3+034320, Z 1218.5+0400, Z 42-38, 2MFGC 9719, LEDA 39886
Радиальная скорость 2539[4]
Прямое восхождение 12ч 21м 2,304с[5]
Склонение +3° 43′ 19,06″[5]
Расстояние от Земли 46,13[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4289 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Wilhelm Tempel цӀе йолу Германин астрономо, 27.94 см (11 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Stocke J. T., Keeney B. A., Danforth C. W., Syphers D., Yamamoto H., Shull J. M., Green J. C., Froning C., Savage B. D., Wakker B. et al. Absorption-line detections of 10^5^-10^6^ K gas in spiral-rich groups of galaxies (инг.) // (unknown type) — 2014. — Vol. 791. — P. 128. — doi:10.1088/0004-637X/791/2/128 — arXiv:1405.4307
  3. ↑ Gavazzi G., Savorgnan G., Fumagalli M. The complete census of optically selected AGNs in the Coma supercluster: the dependence of AGN activity on the local environment (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 534. — P. 31–31. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201117461 — arXiv:1107.3702
  4. ↑ 4,0 4,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4289.