NGC 4185
| NGC 4185 | |
|---|---|
| Морфологический тип галактики | Sb[1], SABbc[2] |
| Астрономическая эпоха | J2000.0[d] |
| Дата открытия | 1785 шеран 11 апрель |
| Красное смещение | 0,01297 ± 1,0E−5[3][4] |
| Созвездие | Волосы Вероники[d] |
| Видимая звёздная величина | 12,4 |
| Первооткрыватель или изобретатель | Гершель, Уильям |
| Каталожный код | NGC 4185, 2MASX J12132220+2830393, MCG+05-29-038, IRAS F12107+2847, UGC 7225, PGC 38995, SDSS J121322.19+283039.5, UZC J121322.2+283039, Z 1210.8+2847, Z 158-47, LEDA 38995 |
| Радиальная скорость | 3894 ± 3[5] |
| Прямое восхождение | 12ч 13м 22,207с[6] |
| Склонение | +28° 30′ 39,31″[6] |
| Расстояние от Земли | 59,62[7] |
| РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь | |
NGC 4185 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.
Истори
И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[8].
Хьосташ
- VizieR(ингалс.)
- NASA/IPAC Extragalactic Database(ингалс.)
- WikiSky-da NGC 4185: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Водород α, X-Ray, Астрофото, Харита, Изображение
Билгалдахарш
- ↑ SIMBAD Astronomical Database
- ↑ García-Benito R., Zibetti S., Sánchez S. F., Husemann B., de Amorim A. L., Castillo-Morales A., Fernandes R. C., Ellis S. C., Falcón-Barroso J., Galbany L. et al. CALIFA, the Calar Alto Legacy Integral Field Area survey (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2015. — Vol. 576. — P. 135–135. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201425080 — arXiv:1409.8302
- ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (инг.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
- ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 8 — 2011. — Т. 2306. — С. 0.
- ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
- ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
- ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
- ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4185.
NGC 4161 | NGC 4162 | NGC 4163 | NGC 4164 | NGC 4165 | NGC 4166 | NGC 4167 | NGC 4168 | NGC 4169 | NGC 4170 | NGC 4171 | NGC 4172 | NGC 4173 | NGC 4174 | NGC 4175 | NGC 4176 | NGC 4177 | NGC 4178 | NGC 4179 | NGC 4180 | NGC 4181 | NGC 4182 | NGC 4183 | NGC 4184 | NGC 4185 | NGC 4186 | NGC 4187 | NGC 4188 | NGC 4189 | NGC 4190 | NGC 4191 | NGC 4192 | NGC 4193 | NGC 4194 | NGC 4195 | NGC 4196 | NGC 4197 | NGC 4198 | NGC 4199 | NGC 4200 | NGC 4201 | NGC 4202 | NGC 4203 | NGC 4204 | NGC 4205 | NGC 4206 | NGC 4207 | NGC 4208 | NGC 4209 | NGC 4210
ХӀара чекхбаккханза йаззам бу космосин объектех лаьцна. ГӀодехьа РУВИКИна, хӀара йаззам тӀебуьзна. |