Чулацаман тӀегӀо

NGC 4181

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4181
Морфологический тип галактики E2[1]
Созвездие ВорхI Вешин ВорхI Седа
Каталожный код NGC 4181, MCG+09-20-111, PGC 38938, 2MASX J12124899+5254122, SDSS J121248.98+525411.8, UZC J121249.0+525412, Z 1210.4+5311, Z 269-41, NPM1G +53.0123, LEDA 38938, Gaia DR2 1548868153010731904
Прямое восхождение 12ч 12м 48,9899862388с[2]
Видимая звёздная величина 14
Изображение
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1789 шеран 14 апрель
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Радиальная скорость 9469[3]
Склонение +52° 54′ 11,882571549″[2]
Красное смещение 0,0321 ± 1,0E−5[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4181 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[4].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Khim H.-G., Park J., Seo S.-W., Lee J., Smith R., Yi S. K. Demographics of Isolated Galaxies along the Hubble Sequence // (unknown type) — 2015. — Т. 220. — С. 3. — doi:10.1088/0067-0049/220/1/3 — arXiv:1507.04069
  2. ↑ 2,0 2,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  3. ↑ 3,0 3,1 Alam S., Albareti F. D., Prieto C. A., Anders F., Anderson S. F., Anderton T., Andrews B. H., Armengaud E., Bailey S., Aubourg É. та ін. The eleventh and twelfth data releases of the Sloan Digital Sky Survey: final data from SDSS-III // (unknown type) — 2015. — Т. 219, вип. 1. — С. 12. — doi:10.1088/0067-0049/219/1/12 — arXiv:1501.00963
  4. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4181.