Чулацаман тӀегӀо

NGC 4049

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4049
Морфологический тип галактики Sd, S(dS)[1]
Созвездие Волосы Вероники[d]
Каталожный код NGC 4049, MCG+03-31-021, PGC 38050, UGC 7027, IRAS F12003+1901, 2MASX J12025425+1845049, EVCC 85, SDSS J120254.45+184508.7, Z 98-31, Z 1200.4+1902, UZC J120254.7+184509, CAIRNS J120254.70+184509.0, LEDA 38050, FAUST 2993
Прямое восхождение 12ч 02м 54,258с[2]
Видимая звёздная величина 13,9
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Дата открытия 1785 шеран 27 апрель
Радиальная скорость 835[3]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +18° 45′ 4,91″[2]
Красное смещение 0,00279[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4049 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[4].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ 2,0 2,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  3. ↑ 3,0 3,1 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  4. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4049.