Чулацаман тӀегӀо

NGC 4039

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4039
Морфологический тип галактики Sc[1]
Расстояние от Земли 20,61 ± 0,07[2][3], 20,61[3]
Дата открытия 1785 шеран 7 февраль
Красное смещение 0,005474 ± 3,0E−5[4][5]
Созвездие Ворон[d]
Видимая звёздная величина 10,4
Изображение
Каталожный код NGC 4039, PGC 37969, MCG-03-31-015, UGCA 265, ESO 572-48, ESO-LV 572-0471, ESO-LV 572-0480, SGC 115920-1836.4, LEDA 37969
Прямое восхождение 12ч 01м 53,8с[6]
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Родительское тело галактики Antennae[d][7]
Радиальная скорость 1628[3][8]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −18° 53′ 6″[6]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4039 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[9].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Colbert E. J. M., Heckman T. M., Ptak A. F., Strickland D. K., Weaver K. A. Old and young X-ray point source populations in nearby galaxies (инг.) // The Astrophysical Journal / E. Vishniac — IOP Publishing, 2004. — ISSN 0004-637X; 1538-4357 — doi:10.1086/380899 — arXiv:astro-ph/0305476
  2. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ De V. G., De V. A., Corwin J. R. Second reference catalogue of bright galaxies, 1976, Austin: University of Texas Press — 1976. — Т. -1. — С. 0.
  5. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  6. ↑ 6,0 6,1 Paturel G., Petit C., Prugniel P., Theureau G., Rousseau J., Brouty M., Dubois P., Cambrésy L. HYPERLEDA. I. Identification and designation of galaxies (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2003. — Vol. 412, Iss. 1. — P. 45–55. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361:20031411
  7. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  8. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  9. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4039.