NGC 4001
| NGC 4001 | |
|---|---|
| Созвездие | ВорхI Вешин ВорхI Седа |
| Каталожный код | NGC 4001, PGC 37656, MCG+08-22-047, 2MASX J11580681+4720050, Z 243-33, Z 1155.5+4737, SDSS J115806.78+472005.4, NPM1G +47.0214, LEDA 37656, Gaia DR2 774533996772622464 |
| Морфологический тип галактики | E[1] |
| Видимая звёздная величина | 15,3 |
| Прямое восхождение | 11ч 58м 6,7857086458с[2] |
| Дата открытия | 1852 шеран 13 апрель |
| Первооткрыватель или изобретатель | Уильям Парсонс, 3-й граф Росс[d] |
| Радиальная скорость | 0[3] |
| Астрономическая эпоха | J2000.0[d] |
| Склонение | +47° 20′ 5,441101301″[2] |
| Красное смещение | 0[3] |
| РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь | |
NGC 4001 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.
Истори
И галактика дӀайиллинера шарахь William Parsons цӀе йолу Ингалсан астрономо, 182.88 см (72 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[4].
Хьосташ
- VizieR(ингалс.)
- NASA/IPAC Extragalactic Database(ингалс.)
- WikiSky-da NGC 4001: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Водород α, X-Ray, Астрофото, Харита, Изображение
Билгалдахарш
- ↑ SIMBAD Astronomical Database
- ↑ 2,0 2,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
- ↑ 3,0 3,1 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 8 — 2011. — Т. 2306. — С. 0.
- ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4001.
NGC 3977 | NGC 3978 | NGC 3979 | NGC 3980 | NGC 3981 | NGC 3982 | NGC 3983 | NGC 3984 | NGC 3985 | NGC 3986 | NGC 3987 | NGC 3988 | NGC 3989 | NGC 3990 | NGC 3991 | NGC 3992 | NGC 3993 | NGC 3994 | NGC 3995 | NGC 3996 | NGC 3997 | NGC 3998 | NGC 3999 | NGC 4000 | NGC 4001 | NGC 4002 | NGC 4003 | NGC 4004 | NGC 4005 | NGC 4006 | NGC 4007 | NGC 4008 | NGC 4009 | NGC 4010 | NGC 4011 | NGC 4012 | NGC 4013 | NGC 4014 | NGC 4015 | NGC 4016 | NGC 4017 | NGC 4018 | NGC 4019 | NGC 4020 | NGC 4021 | NGC 4022 | NGC 4023 | NGC 4024 | NGC 4025 | NGC 4026
ХӀара чекхбаккханза йаззам бу космосин объектех лаьцна. ГӀодехьа РУВИКИна, хӀара йаззам тӀебуьзна. |