Чулацаман тӀегӀо

NGC 3991

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 3991
Морфологический тип галактики SAm[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1864 шеран 5 февраль
Красное смещение 0,010554[2]
Созвездие ВорхI Вешин ВорхI Седа
Изображение
Видимая звёздная величина 13
Первооткрыватель или изобретатель Генрих Луи д’Арре[d]
Каталожный код NGC 3991, UGC 6933, 2MASX J11573009+3219594, IRAS F11549+3236, 2MASX J11573046+3220030, IRAS 11549+3237, MCG+06-26-060, KPG 311, NGC 3991S, PGC 37613, Z 186-73, UZC J115731.1+322016, Z 1154.9+3236, PSCz Q11549+3237, 2MFGC 9396, LEDA 37613
Радиальная скорость 3189[3]
Прямое восхождение 11ч 57м 30,465с[4]
Склонение +32° 20′ 3″[4]
Расстояние от Земли 55,6[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 3991 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Heinrich d'Arrest цӀе йолу Германин астрономо, 27.94 см (11 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ García-Benito R., Zibetti S., Sánchez S. F., Husemann B., de Amorim A. L., Castillo-Morales A., Fernandes R. C., Ellis S. C., Falcón-Barroso J., Galbany L. et al. CALIFA, the Calar Alto Legacy Integral Field Area survey (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2015. — Vol. 576. — P. 135–135. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201425080 — arXiv:1409.8302
  2. ↑ Gillespie E. B., Geller M. J., Kenyon S. J. Tidally Triggered Star Formation in Close Pairs of Galaxies. II. Constraints on Burst Strengths and Ages (инг.) // The Astrophysical Journal / E. Vishniac — IOP Publishing, 2003. — Vol. 582, Iss. 2. — P. 668–688. — ISSN 0004-637X; 1538-4357 — doi:10.1086/344724 — arXiv:astro-ph/0209317
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ Ashby M. L., Mahajan S., Smith H. A., Willner S. P., Fazio G. G., Raychaudhury S., Zezas A., Barmby P., Bonfini P., Cao C. et al. The Star Formation Reference Survey. I. Survey description and basic data (инг.) // Publications of the Astronomical Society of the Pacific — University of Chicago Press, 2011. — Vol. 123. — P. 1011–1029. — ISSN 0004-6280; 1538-3873 — doi:10.1086/661920 — arXiv:1107.2570
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 3991.