Чулацаман тӀегӀо

NGC 3386

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 3386
Морфологический тип галактики E[1][2][…], E1[3]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Видимая звёздная величина 14,8[4], 11,68 ± 0,042[5][6], 11,02 ± 0,05[5][6], 10,596 ± 0,065[5][6], 16,198 ± 0,01[7], 14,33 ± 0,002[7], 13,467 ± 0,002[7], 13,028 ± 0,002[7], 12,739 ± 0,003[7]
Красное смещение 0,034144 ± 0,00013[1], 0,03429 ± 1,0E−5[7]
Созвездие Секстант[d]
Изображение
Дата открытия 1828 шеран 9 апрель
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 3386
Радиальная скорость 10 272 ± 14[8][9]
Прямое восхождение 10ч 48м 11,898с[6]
Склонение +4° 59′ 54,78″[6]
Расстояние от Земли 148,19 ± 2,14[10]
#дӀасахьажор' Кеп:Карточка/Викисклад

NGC 3386 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[11].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 NASA/IPAC Extragalactic Database
  2. ↑ Lyon-Meudon Extragalactic Database — 1983.
  3. ↑ Khim H.-G., Park J., Seo S.-W., Lee J., Smith R., Yi S. K. Demographics of Isolated Galaxies along the Hubble Sequence // (unknown type) — 2015. — Т. 220. — С. 3. — doi:10.1088/0067-0049/220/1/3 — arXiv:1507.04069
  4. ↑ Falco E. E., Kurtz M. J., Geller M. J., Huchra J. P., Peters J., Berlind P., Mink D. J., Tokarz S. P., Elwell B. The Updated Zwicky Catalog (UZC) (инг.) // Publications of the Astronomical Society of the Pacific — University of Chicago Press, 1999. — Vol. 111, Iss. 758. — P. 438–452. — ISSN 0004-6280; 1538-3873 — doi:10.1086/316343 — arXiv:astro-ph/9904265
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 NASA/IPAC Extragalactic Database
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (инг.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  8. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  9. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  10. ↑ Bradford J. D., Geha M. C., Blanton M. R. A study in blue: the baryon content of isolated low-mass galaxies (инг.) // (unknown type) — 2015. — Vol. 809. — P. 146. — doi:10.1088/0004-637X/809/2/146 — arXiv:1505.04819
  11. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 3386.