Чулацаман тӀегӀо

NGC 3366

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 3366
Морфологический тип галактики Sb[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1836 шеран 15 март
Красное смещение 0,010007[2]
Созвездие Паруса[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 11,4
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 3366, ESO 264-7, PGC 31335, MCG-07-22-024, ESO-LV 264-0070, IC 2592, SGC 103258-4326.0, HIPASS J1034-43b, 6dFGS gJ103510.4-434145, IRAS 10329-4325, PSCz Q10329-4325, LEDA 31335
Радиальная скорость 2887[3]
Прямое восхождение 10ч 35м 8,5с[4]
Склонение −43° 41′ 32″[4]
Расстояние от Земли 41 ± 8[5], 41 ± 8[5]

NGC 3366 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Yamada T., Takata T., Djamaluddin T., Tomita A., Aoki K., Takeda A., Saito M. A search for IRAS galaxies behind the Southern Milky Way // (unknown type) — 1993. — Т. 89. — С. 57–84. — doi:10.1086/191839
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Lauberts A. The ESO/Uppsala Survey of the ESO(B) Atlas — 1982. — Т. -1. — С. 0–503.
  5. ↑ 5,0 5,1 Tully R. B., Shaya E. J., Karachentsev I. D., Courtois H. M., Kocevski D. D., Rizzi L., Peel A. Our Peculiar Motion Away from the Local Void (инг.) // (unknown type) — 2008. — Vol. 676, Iss. 1. — P. 184–205. — doi:10.1086/527428 — arXiv:0705.4139
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 3366.