Чулацаман тӀегӀо

NGC 2199

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 2199
Морфологический тип галактики Sb[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1836 шеран 8 февраль
Красное смещение 0,015124 ± 0,000277[2]
Созвездие Столовая Гора[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,9
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 2199, IRAS F06059-7323, PGC 18379, ESO 34-3, IRAS 06060-7323, 2MASX J06044492-7323594, 6dFGS gJ060445.0-732359, ESO-LV 34-0030, SGC 060555-7323.7, LEDA 18379, [FHW95] LMC B0604-7325
Прямое восхождение 6ч 04м 44,923с[3]
Склонение −73° 23′ 59,49″[3]
Расстояние от Земли 60,81[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 2199 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 2199.