Чулацаман тӀегӀо

NGC 2191

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 2191
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1837 шеран 9 январь
Красное смещение 0,015244
Созвездие Киль[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 11,4
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 2191, PGC 18464, ESO 160-14, 2MASX J06082387-5230441, ESO-LV 160-0140, 6dFGS gJ060823.9-523044, SGC 060717-5230.1, LEDA 18464
Радиальная скорость 4552[2][3]
Прямое восхождение 6ч 08м 23,879с[4]
Склонение −52° 30′ 44,19″[4]
Расстояние от Земли 41,3[2]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 2191 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 2191.