Чулацаман тӀегӀо

NGC 1493

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1493
Склонение собственного движения 0,711 ± 0,53[1]
Расстояние от Земли 13,62[2]
Дата открытия 1826 шеран 2 сентябрь
Красное смещение 0,003492 ± 3,7E−5, 0,003516 ± 2,3E−5[3]
Созвездие Часы[d]
Видимая звёздная величина 11,1
Изображение
Каталожный код NGC 1493, PGC 14163, 2MASX J03572738-4612386, IRAS 03558-4621, IRAS F03559-4621, ESO 249-33, 6dFGS gJ035727.4-461239, AM 0355-462, ESO-LV 249-0330, HIPASS J0357-46, PSCz Q03558-4621, SGC 035554-4621.2, LEDA 14163
Прямое восхождение 3ч 57м 27,4264391853с[1]
Первооткрыватель или изобретатель Джеймс Данлоп[d]
Морфологический тип галактики SBc, SBcd[4]
Радиальная скорость 1053[5]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −46° 12′ 38,528237475″[1]
Прямое восхождение собственного движения 0,412 ± 0,363[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1493 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь James Dunlop цӀе йолу Шотландин астрономо, 22.86 см (9 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  3. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (инг.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  4. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1493.