Чулацаман тӀегӀо

NGC 1484

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1484
Морфологический тип галактики S[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1837 шеран 28 ноябрь
Красное смещение 0,003401 ± 1,1E−5[2]
Созвездие Эридан[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,8
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 1484, IRAS 03524-3706, MCG-06-09-036, ESO 359-6, IRAS F03524-3707, PGC 14071, AGC 23038, AM 0352-370, ESO-LV 359-0060, SGC 035227-3707.0, HIPASS J0354-36b, LEDA 14071, APMBGC 359+080+111
Радиальная скорость 1041[3]
Прямое восхождение 3ч 54м 17,99с[4]
Склонение −36° 58′ 14,3″[4]
Расстояние от Земли 14,66[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1484 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Bureau M., Mould J. R., Staveley-Smith L. A new I-band Tully-Fisher relation for the Fornax Cluster: implication for the Fornax distance and Local Supercluster velocity field (инг.) // (unknown type) — 1996. — Vol. 463. — P. 60–68. — doi:10.1086/177222
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Loveday J. The APM Bright Galaxy Catalogue (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 1996. — Vol. 278, Iss. 4. — P. 1025–1048. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/278.4.1025 — arXiv:astro-ph/9603040
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1484.