Чулацаман тӀегӀо

NGC 1214

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1214
Морфологический тип галактики S0-a, S[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1886 шеран 21 октябрь
Красное смещение 0,016345 ± 0,000537
Созвездие Эридан[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 14,1
Первооткрыватель или изобретатель Льюис Свифт[d]
Каталожный код NGC 1214, PGC 11675, 2MASX J03065595-0932389, MCG-02-08-051, GSC 05294-00076, HCG 23a, 6dFGS gJ030655.9-093239, LEDA 11675
Радиальная скорость 4868[2][3]
Прямое восхождение 3ч 06м 55,951с[4]
Склонение −9° 32′ 38,9″[4]
Расстояние от Земли 49,43[2]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1214 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Lewis Swift цӀе йолу Америкин астрономо, 40.64 см (16 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1214.