Чулацаман тӀегӀо

NGC 1211

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1211
Морфологический тип галактики SB0-a, SB0ar[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1867 шеран 31 октябрь
Красное смещение 0,010684 ± 4,0E−5, 0,01075 ± 0,00016[2][3]
Созвездие Кит[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,4
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Каталожный код NGC 1211, IRAS 03043-0059, MCG+00-08-093, PGC 11670, IRAS F03043-0059, 2MASX J03065240-0047399, UGC 2545, Z 389-81, 6dFGS gJ030652.4-004740, SDSS J030652.42-004740.1, Z 0304.3-0059, UZC J030652.4-004740, HIPASS J0306-00, LEDA 11670, Gaia DR2 3266272433325912448
Радиальная скорость 3212 ± 1[4]
Прямое восхождение 3ч 06м 52,4204189413с[5]
Склонение −0° 47′ 40,058566719″[5]
Расстояние от Земли 28,71[6]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1211 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Edouard Stephan цӀе йолу Францин астрономо, 80.01 см (31.5 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[7].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Gadotti D. A., Athanassoula E., Carrasco L., De S. R. E., Recillas E. Near-infrared surface photometry of a sample of barred galaxies (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2007. — Vol. 381. — P. 943–961. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2007.12295.X — arXiv:0707.4599
  2. ↑ Abazajian K. N., Adelman-McCarthy J. K., Agüeros M. A., Allam S. S., Prieto C. A., An D., Anderson K. S. J., Anderson S. F., Annis J., Bailer-Jones C. A. L. та ін. The seventh data release of the Sloan Digital Sky Survey // (unknown type) — 2009. — Т. 182, вип. 2. — С. 543–558. — doi:10.1088/0067-0049/182/2/543 — arXiv:0812.0649
  3. ↑ Jennifer K. Adelman‐McCarthy, Agüeros M. A., Allam S. S., Kurt S.J. Anderson, Anderson S. F., Annis J., C. A. L. Bailer‐Jones, Baldry I. K., Barentine J. C., Becker A. C. та ін. The Sixth Data Release of the Sloan Digital Sky Survey // (unknown type) — 2008. — Т. 175, вип. 2. — С. 297–313. — doi:10.1086/524984 — arXiv:0707.3413
  4. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  5. ↑ 5,0 5,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  7. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1211.