Чулацаман тӀегӀо

NGC 1145

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1145
Морфологический тип галактики Sc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1835 шеран 11 декабрь
Красное смещение 0,006735 ± 0,000163, 0,006565 ± 2,7E−5[2]
Созвездие Эридан[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,9
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 1145, 2MASX J02543351-1838064, MCG-03-08-042, UGCA 45, IRAS 02522-1850, ESO 546-29, IRAS F02522-1850, PGC 10965, ESO-LV 546-0290, HIPASS J0254-18, AGC 22202, 6dFGS gJ025433.5-183806, SGC 025215-1850.3, PSCz Q02522-1850, 2MFGC 2340, LEDA 10965, RFGC 621
Радиальная скорость 2064[3]
Прямое восхождение 2ч 54м 33,513с[4]
Склонение −18° 38′ 6,47″[4]
Расстояние от Земли 27,8[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1145 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1145.