Чулацаман тӀегӀо

NGC 1138

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1138
Морфологический тип галактики SB0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1786 шеран 24 октябрь
Красное смещение 0,007912 ± 8,3E−5[2]
Созвездие Персей[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 1138, MCG+07-07-012, PGC 11118, UGC 2408, 2MASX J02563643+4302506, Z 540-15, Z 0253.3+4251, UZC J025636.5+430250, LEDA 11118, Gaia DR2 432648445327670272
Радиальная скорость 2335[3]
Прямое восхождение 2ч 56м 36,4490779258с[4]
Склонение +43° 02′ 50,33474133″[4]
Расстояние от Земли 33,17[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1138 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Koranyi D. M., Geller M. J. Kinematics of AWM and MKW poor clusters (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2002. — Vol. 123. — P. 100–124. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/338096
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1138.