Чулацаман тӀегӀо

NGC 1081

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1081
Прямое восхождение 2ч 45м 5,519с[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1886 шеран 29 сентябрь
Красное смещение 0,013346 ± 0,0001[2]
Созвездие Эридан[d]
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Льюис Свифт[d]
Склонение −15° 35′ 16,06″[1]
Радиальная скорость 3999[3]
Видимая звёздная величина 14,4[4], 13,23[5], 14[4], 11,596 ± 0,023[1], 10,933 ± 0,029[1], 10,697 ± 0,039[1]
Каталожный код NGC 1081, PGC 10411, MCG-03-08-010, IRAS F02427-1547, 2MASX J02450551-1535160, IRAS 02427-1547, GSC 05863-00946, 6dFGS gJ024505.5-153516, AGC 420233, HIPASS J0245-15, PSCz Q02427-1547, LEDA 10411
Расстояние от Земли 52[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1081 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Lewis Swift цӀе йолу Америкин астрономо, 40.64 см (16 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ Huchra J., Latham D. W., Da C. L. N., Pellegrini P. S., Willmer C. N. A. The morphological catalogue of galaxies equatorial survey (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1993. — Vol. 105. — P. 1637–1658. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/116543
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Doyle M. T., Drinkwater M. J., Rohde D. J., Pimbblet K. A., Read M., Meyer M. J., Zwaan M. A., Ryan-Weber E., Stevens J., Koribalski B. S. et al. The HIPASS catalogue — III. Optical counterparts and isolated dark galaxies (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2005. — Vol. 361, Iss. 1. — P. 34—44. — 11 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2005.09159.X — arXiv:astro-ph/0505591
  5. ↑ Jones D. H., Read M. A., Saunders W., Jarrett T., Parker Q. A., Fairall A. P., Mauch T., Sadler E. M., Watson F. G., Burton D. et al. The 6dF Galaxy Survey: final redshift release (DR3) and southern large-scale structures (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2009. — Vol. 399, Iss. 2. — P. 683–698. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2009.15338.X — arXiv:0903.5451
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1081.