Чулацаман тӀегӀо

(953) Пенлева

Мегавики чуьра гӀирс
(953) Пенлева
Средняя аномалия 21,878724083598 ± 1,3132E−5[1]
Долгота восходящего узла 36,433585930529 ± 2,7185E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,190244067353 ± 3,5502E−8[1]
Дата открытия 1921 шеран 29 апрель[1]
Орбитальный период 1699,3413554751 ± 1,0798E−5[1]
Следующее по порядку (954) Ли[2]
Абсолютная звёздная величина 10,1[1]
Наклонение орбиты 8,667 ± 0,001
Место астрономического открытия Алжирская обсерватория[d][1]
Аргумент перицентра 260,04878503473 ± 2,9847E−5[1]
Перицентр 2,256709229198 ± 1,008E−7[1]
Чертёж
Большая полуось орбиты 2,786900519299 ± 1,1805E−8[1]
Первооткрыватель или изобретатель Жеховский, Вениамин Павлович[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,3170918094 ± 1,4051E−8[1]
Предыдущее по порядку (952) Гаия[2]
Альбедо 0,167

(953) Пенлева (лат. Painleva) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1921 шеран 29 апрелехь Жеховский В. П. цӀе йолу Ӏилманчо Алжир обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1921 JT».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта