Чулацаман тӀегӀо

(952) Гаия

Мегавики чуьра гӀирс
(952) Гаия
Средняя аномалия 47,572429059457 ± 8,659E−6[1]
Долгота восходящего узла 18,599010915743 ± 2,3733E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,246593366628 ± 5,1557E−8[1]
Дата открытия 1916 шеран 27 октябрь[1]
Орбитальный период 1886,3803771356 ± 1,2804E−5[1]
Следующее по порядку (953) Пенлева[2]
Абсолютная звёздная величина 9,3[1]
Наклонение орбиты 10,051 ± 0,001
Место астрономического открытия Симеизская обсерватория[d][1]
Аргумент перицентра 354,64241423532 ± 2,5255E−5[1]
Перицентр 2,251040636541 ± 1,5349E−7[1]
Чертёж
Большая полуось орбиты 2,987816322331 ± 1,352E−8[1]
Первооткрыватель или изобретатель Неуймин, Григорий Николаевич[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,724592008122 ± 1,6853E−8[1]
Предыдущее по порядку (951) Гаспра[2]
Альбедо 0,0554

(952) Гаия (лат. Caia) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1916 шеран 27 октябрехь Неуймин Г. Н. цӀе йолу Ӏилманчо ГӀирма (Симеиз) обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1916 S61».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта