Чулацаман тӀегӀо

(949) Хель

Мегавики чуьра гӀирс
(949) Хель
Большая полуось орбиты 3,003062713512 ± 1,7074E−8[1]
Долгота восходящего узла 321,20611274147 ± 2,6288E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,192494570794 ± 4,1578E−8[1]
Дата открытия 1921 шеран 11 март[1]
Орбитальный период 1900,8376675339 ± 1,6211E−5[1]
Предыдущее по порядку (948) Юкунда[2]
Названо в честь Хель[d]
Абсолютная звёздная величина 9,8[1]
Место астрономического открытия Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][1]
Перицентр 2,424989445406 ± 1,2451E−7[1]
Аргумент перицентра 249,12976397702 ± 2,9071E−5[1]
Средняя аномалия 17,955170513053 ± 1,2752E−5[1]
Чертёж
Следующее по порядку (950) Аренса[2]
Первооткрыватель или изобретатель Вольф, Максимилиан Франц Йозеф Корнелиус[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,581135981618 ± 2,036E−8[1]
Наклонение орбиты 10,696 ± 0,001
Альбедо 0,0487

(949) Хель (лат. Hel) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1921 шеран 11 мартехь Макс Вольф цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1921 JK».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта