(949) Хель
Арахьара хатӀ
| (949) Хель | |
|---|---|
| Большая полуось орбиты | 3,003062713512 ± 1,7074E−8[1] |
| Долгота восходящего узла | 321,20611274147 ± 2,6288E−5[1] |
| Эксцентриситет орбиты | 0,192494570794 ± 4,1578E−8[1] |
| Дата открытия | 1921 шеран 11 март[1] |
| Орбитальный период | 1900,8376675339 ± 1,6211E−5[1] |
| Предыдущее по порядку | (948) Юкунда[2] |
| Названо в честь | Хель[d] |
| Абсолютная звёздная величина | 9,8[1] |
| Место астрономического открытия | Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][1] |
| Перицентр | 2,424989445406 ± 1,2451E−7[1] |
| Аргумент перицентра | 249,12976397702 ± 2,9071E−5[1] |
| Средняя аномалия | 17,955170513053 ± 1,2752E−5[1] |
| Следующее по порядку | (950) Аренса[2] |
| Первооткрыватель или изобретатель | Вольф, Максимилиан Франц Йозеф Корнелиус[d][2][1] |
| Родительское тело | Малх |
| Апоцентр | 3,581135981618 ± 2,036E−8[1] |
| Наклонение орбиты | 10,696 ± 0,001 |
| Альбедо | 0,0487 |
(949) Хель (лат. Hel) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.
Истори
ДӀайиллина 1921 шеран 11 мартехь Макс Вольф цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1921 JK».
Хьосташ
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
- Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
- Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
- Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.
Билгалдахарш
Хьажоргаш
- База данных JPL НАСА по малым телам Солнечной системы (949)(ингалс.)
- База данных MPC по малым телам Солнечной системы (949)(ингалс.)
Хьажа иштта
- (699) Хела астероид
