Чулацаман тӀегӀо

(948) Юкунда

Мегавики чуьра гӀирс
(948) Юкунда
Средняя аномалия 300,9531875991 ± 1,7313E−5[1]
Долгота восходящего узла 357,1242160606 ± 3,3511E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,163800708107 ± 5,8147E−8[1]
Дата открытия 1921 шеран 3 март[1]
Орбитальный период 1926,8175044047 ± 1,7395E−5[1]
Следующее по порядку (949) Хель[2]
Абсолютная звёздная величина 11,5[1]
Аргумент перицентра 163,9760015224 ± 3,8124E−5[1]
Перицентр 2,53398807201 ± 1,8273E−7[1]
Предыдущее по порядку (947) Монтероса[2]
Место астрономического открытия Хайдельберг-Кёнигштуль обсерватори[d][1]
Первооткрыватель или изобретатель Рейнмут, Карл Вильгельм[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,526739547772 ± 2,1226E−8[1]
Большая полуось орбиты 3,030363809891 ± 1,8239E−8[1]
Наклонение орбиты 8,659019511298 ± 6,9871E−6[1]

(948) Юкунда (лат. Jucunda) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1921 шеран 3 мартехь Карл Райнмут цӀе йолу Ӏилманчо Хайдельберг обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1921 JE».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта