Чулацаман тӀегӀо

(424) Грация

Мегавики чуьра гӀирс
(424) Грация
Средняя аномалия 265,0099009407 ± 2,1695E−5[1]
Долгота восходящего узла 99,254387422971 ± 2,938E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,108226466744 ± 4,2378E−8[1]
Дата открытия 1896 шеран 31 декабрь[1]
Орбитальный период 1688,3379183463 ± 1,257E−5[1]
Названо в честь хариты[d]
Абсолютная звёздная величина 9,6[1]
Перицентр 2,474544171668 ± 1,1703E−7[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Ниццы[d][1]
Аргумент перицентра 331,7720916753 ± 3,5256E−5[1]
Наклонение орбиты 8,209 ± 0,001
Предыдущее по порядку (423) Диотима[2]
Следующее по порядку (425) Корнелия[2]
Первооткрыватель или изобретатель Шарлуа, Огюст[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,075170143428 ± 1,5263E−8[1]
Большая полуось орбиты 2,774857157548 ± 1,3773E−8[1]
Альбедо 0,028

(424) Грация (лат. Gratia) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1896 шеран 31 декабрехь Огюст Шарлуа цӀе йолу Ӏилманчо Ницца обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1896 DF».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта