Чулацаман тӀегӀо

(423) Диотима

Мегавики чуьра гӀирс
(423) Диотима
Большая полуось орбиты 3,066139922812 ± 8,1808E−9[1]
Долгота восходящего узла 69,486296291397 ± 1,6757E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,038684319201 ± 2,6906E−8[1]
Дата открытия 1896 шеран 7 декабрь[1]
Орбитальный период 1961,0396819115 ± 7,8484E−6[1]
Средняя аномалия 163,38120628338 ± 4,0952E−5[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Ниццы[d][1]
Наклонение орбиты 11,24 ± 0,01
Названо в честь Диотима[d]
Абсолютная звёздная величина 7,24[1]
Апоцентр 3,184751458302 ± 8,4972E−9[1]
Следующее по порядку (424) Грация[2]
Аргумент перицентра 200,7665246369 ± 4,3544E−5[1]
Предыдущее по порядку (422) Беролина[2]
Изображение
Перицентр 2,947528387322 ± 8,3211E−8[1]
Первооткрыватель или изобретатель Шарлуа, Огюст[d][2][1]
Родительское тело Малх
Астрономический символ
Альбедо 0,051
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

(423) Диотима (лат. Diotima) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1896 шеран 7 декабрехь Огюст Шарлуа цӀе йолу Ӏилманчо Ницца обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1896 DB».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 JPL Small-Body Database
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Minor Planet Center Database

Хьажоргаш

Хьажа иштта