Чулацаман тӀегӀо

(289) Ненетта

Мегавики чуьра гӀирс
(289) Ненетта
Средняя аномалия 23,412259774259 ± 1,2186E−5[1]
Спектральный класс астероида астероид класса A[d][1]
Долгота восходящего узла 182,11724937033 ± 3,9178E−5[1]
Эксцентриситет орбиты 0,20457328706 ± 3,9936E−8[1]
Дата открытия 1890 шеран 10 март[1]
Орбитальный период 1778,9996982973 ± 1,2794E−5[1]
Названо в честь девочка[d]
Абсолютная звёздная величина 9,51[1]
Большая полуось орбиты 2,873326412483 ± 1,3776E−8[1]
Аргумент перицентра 189,14524434289 ± 4,0319E−5[1]
Место астрономического открытия Обсерватория Ниццы[d][1]
Предыдущее по порядку (288) Главка[2]
Перицентр 2,285520583485 ± 1,1815E−7[1]
Первооткрыватель или изобретатель Шарлуа, Огюст[d][2][1]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,461132241481 ± 1,6594E−8[1]
Следующее по порядку (290) Бруна[2]
Наклонение орбиты 6,691 ± 0,001

(289) Ненетта (лат. Nenetta) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1890 шеран 10 мартехь Огюст Шарлуа цӀе йолу Ӏилманчо Ницца обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «дуьххьара йара хӀара цӀе».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта