Чулацаман тӀегӀо

(20006) Albertus Magnus

Мегавики чуьра гӀирс
(20006) Albertus Magnus
Средняя аномалия 17,10074[1], 94,246433864621 ± 8,1717E−7[2]
Долгота восходящего узла 143,70668[1], 143,51195859748 ± 1,7338E−6[2]
Эксцентриситет орбиты 0,2, 0,2012205[1], 0,207898495944 ± 1,7425E−9[2]
Дата открытия 1991 шеран 11 апрель[2]
Орбитальный период 5,42[1], 1974,3575577853 ± 3,9488E−6[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Место астрономического открытия Обсерватория Карла Шварцшильда[d][2]
Следующее по порядку (20007) Мэрибраун[3]
Абсолютная звёздная величина 13,9[1], 14,07[2]
Наклонение орбиты 2,47294[1], 2,482213272711 ± 1,3216E−7[2]
Большая полуось орбиты 3,0861078[1], 3,080006169655 ± 4,1068E−9[2]
Перицентр 2,4651197[1], 2,439677519486 ± 4,4283E−9[2]
Аргумент перицентра 8,21202[1], 8,263875687615 ± 1,9118E−6[2]
Диаметр 9,06 ± 0,162[2]
Предыдущее по порядку (20005) 1991 GL7
Названо в честь Альберт Великий[d]
Первооткрыватель или изобретатель Фреймут Борнген[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 3,707[1], 3,720334819824 ± 4,9606E−9[2]
Альбедо 0,065 ± 0,004[2]

(20006) Albertus Magnus — Мелхан системан коьрта асанан астероид.

Истори

ДӀайиллина 1991 шеран 11 апрелехь Ф. Бёрнген цӀе йолу Ӏилманчо Таутенбург обсерваторехь. Йуьхьанца дуьйна йолу цӀе - «1991 GH11» саналган.

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажа иштта