Чулацаман тӀегӀо

(20005) 1991 GL7

Мегавики чуьра гӀирс
(20005) 1991 GL7
Средняя аномалия 5,02503[1], 8,35067937906 ± 1,326200001E−6[2]
Астрономическая эпоха 5 мая 2025 года[d]
Эксцентриситет орбиты 0,04, 0,0443021[1], 0,044076084209 ± 9,2509E−10[2]
Дата открытия 1991 шеран 8 апрель[2]
Орбитальный период 3,54[1], 1291,8788399019 ± 5,7291E−7[2]
Долгота восходящего узла 251,51535[1], 251,45169126588 ± 1,1625E−6[2]
Следующее по порядку (20006) Albertus Magnus
Диаметр 2,263 ± 0,276[2]
Место астрономического открытия Обсерватория Ла-Силья[d][2]
Наклонение орбиты 3,95017[1], 3,94818725584 ± 4,0059E−8[2]
Аргумент перицентра 168,34916[1], 169,74208312365 ± 1,7423E−6[2]
Большая полуось орбиты 2,3211021[1], 2,321394255018 ± 6,8631E−10[2]
Предыдущее по порядку (20004) Audrey-Lucienne
Абсолютная звёздная величина 15[1], 15,14[2]
Первооткрыватель или изобретатель Эльст, Эрик Вальтер[d][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,424[1], 2,423712223685 ± 7,1656E−10[2]
Перицентр 2,2182725[1], 2,219076286352 ± 1,9929E−9[2]
Альбедо 0,455[2]

(20005) 1991 GL7 — Мелхан системан коьрта асанан астероид.

Истори

ДӀайиллина 1991 шеран 8 апрелехь Эрик Эльст цӀе йолу Ӏилманчо Ла-Силья обсерваторехь. Йуьхьанца дуьйна йолу цӀе - «1991 GL7» саналган.

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажа иштта