Чулацаман тӀегӀо

(1714) Си

Мегавики чуьра гӀирс
(1714) Си
Средняя аномалия 193,719[1], 313,24910949015 ± 3,7294E−7[2]
Долгота восходящего узла 300,89244[1], 300,80464564084 ± 2,7436E−7[2]
Эксцентриситет орбиты 0,155249, 0,1537227[1], 0,155515029974 ± 5,2356E−10[2]
Дата открытия 1951 шеран 25 июль[2]
Орбитальный период 4,12[1], 1502,0039777418 ± 5,5798E−7[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Место астрономического открытия Алжирская обсерватория[d][2]
Следующее по порядку (1715) Салли[3]
Абсолютная звёздная величина 11,9[1], 11,91[2]
Названо в честь Q570093?
Большая полуось орбиты 2,5682025[1], 2,566739361321 ± 6,3568E−10[2]
Перицентр 2,1734116[1], 2,167572812609 ± 1,3509E−9[2]
Аргумент перицентра 321,15763[1], 320,89699355819 ± 3,4647E−7[2]
Диаметр 13,998 ± 0,881[2]
Предыдущее по порядку (1713) Банкильон[3]
Наклонение орбиты 7,97182[1], 7,966626628042 ± 5,4831E−8[2]
Первооткрыватель или изобретатель Луи Бойер[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,963[1], 2,965905910032 ± 7,3454E−10[2]
Альбедо 0,1088, 0,157 ± 0,034[2]

(1714) Си (лат. Sy) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1951 шеран 25 июлехь Луи Бойер цӀе йолу Ӏилманчо Алжир обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1951 OA».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта