Чулацаман тӀегӀо

(1713) Банкильон

Мегавики чуьра гӀирс
(1713) Банкильон
Большая полуось орбиты 2,2284208[1], 2,228267717676 ± 5,2563E−10[2]
Астрономическая эпоха 2024 шеран 17 октябрь[d]
Эксцентриситет орбиты 0,19, 0,1842547[1], 0,183931040945 ± 4,1578E−10[2]
Период вращения 2,52826[2]
Дата открытия 1951 шеран 27 сентябрь[2]
Орбитальный период 3,33[1], 1214,9250299404 ± 4,2988E−7[2]
Диаметр 5,716 ± 0,113[2]
Место астрономического открытия Алжирская обсерватория[d][2]
Названо в честь Одетта Банкильон[d]
Абсолютная звёздная величина 13,3[1], 13,47[2]
Наклонение орбиты 3,7465[1], 3,74600660436 ± 5,323E−8[2]
Долгота восходящего узла 61,13393[1], 61,098735847767 ± 4,9628E−7[2]
Перицентр 1,8178237[1], 1,818420116861 ± 8,1036E−10[2]
Аргумент перицентра 256,41932[1], 256,35296492296 ± 5,5164E−7[2]
Следующее по порядку (1714) Си[3]
Предыдущее по порядку (1712) Ангола[3]
Средняя аномалия 134,45564[1], 7,195930952518 ± 4,773E−7[2]
Первооткрыватель или изобретатель Луи Бойер[d][3][2]
Родительское тело Малх
Апоцентр 2,639[1], 2,638115318492 ± 6,2231E−10[2]
Альбедо 0,259 ± 0,049[2]

(1713) Банкильон (лат. Bancilhon) — Маьлхан системехь астероидийн коьрта асанехь, Марсан а, Юпитеран а орбиташна йукъахь лаьтташ йолу астероид.

Истори

ДӀайиллина 1951 шеран 27 сентябрехь Луи Бойер цӀе йолу Ӏилманчо Алжир обсерваторехь. Йуьхьанца хилла цӀе «1951 SC».

Хьосташ

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (билганза). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

Билгалдахарш

Хьажоргаш

Хьажа иштта