Чулацаман тӀегӀо

NGC 814

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 814
Морфологический тип галактики S0
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1886 шеран 6 январь
Красное смещение 0,005[1]
Созвездие Кит[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,8
Первооткрыватель или изобретатель Ормонд Стоун[d]
Каталожный код 2MASX J02103760-1546250, 6dFGS gJ021037.6-154625, GSC 05859-01289, IRAS 02082-1600, IRAS F02082-1600, MCG-03-06-010, NGC 814, PSCz Q02082-1600, PGC 8319, LEDA 8319, [SLK2004] 280, Gaia DR2 5145159615591238912
Радиальная скорость 1588[2]
Прямое восхождение 2ч 10м 37,6071106833с[3]
Склонение −15° 46′ 25,241916078″[3]
Расстояние от Земли 21[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 814 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Ormond Stone цӀе йолу Америкин астрономо, 66.04 см (26 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Kewley L. J., Heisler C. A., Dopita M. A., Lumsden S. Optical Classification of Southern Warm Infrared Galaxies // (unknown type) — 2001. — Т. 132, вип. 1. — С. 37–71. — doi:10.1086/318944
  2. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  3. ↑ 3,0 3,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  4. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 814.