Чулацаман тӀегӀо

NGC 7407

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 7407
Морфологический тип галактики Sc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1873
Красное смещение 0,021442 ± 1,0E−5, 0,021442 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Пегас[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,3
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Каталожный код NGC 7407, PGC 69922, UGC 12230, 2MASX J22532085+3207507, IRAS 22510+3151, MCG+05-54-002, PSCz Q22510+3151, SDSS J225321.11+320745.7, UZC J225321.1+320745, Z 2250.9+3152, Z 495-42, Z 496-5, LEDA 69922
Радиальная скорость 6441[3]
Прямое восхождение 22ч 53м 20,859с[4]
Склонение +32° 07′ 50,79″[4]
Расстояние от Земли 107,15 ± 0,2[5][3], 107,15[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 7407 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Edouard Stephan цӀе йолу Францин астрономо, 80.01 см (31.5 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Hakobyan A. A., Karapetyan A. G., Barkhudaryan L. V., Mamon G. A., Kunth D., Petrosian A. R., Adibekyan V., Aramyan L. S., Turatto M. Supernovae and their host galaxies - III. The impact of bars and bulges on the radial distribution of supernovae in disc galaxies (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2016. — Vol. 456. — P. 2848–2860. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STV2853 — arXiv:1511.08896
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 7407.