Чулацаман тӀегӀо

NGC 7378

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 7378
Склонение собственного движения −1,248 ± 0,918[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1879 шеран 19 сентябрь
Красное смещение 0,008666 ± 0,000194, 0,008666 ± 0,00019[2]
Созвездие Водолей[d]
Видимая звёздная величина 12,7
Каталожный код NGC 7378, PGC 69734, 2MASX J22474769-1148598, 6dFGS gJ224747.7-114900, AGC 620180, GSC 05815-00276, MCG-02-58-005, LEDA 69734, Gaia DR2 2604638081496361856
Прямое восхождение 22ч 47м 47,6940179076с[1]
Первооткрыватель или изобретатель Эрнст Вильгельм Леберехт Темпель[d]
Морфологический тип галактики SBab
Радиальная скорость 2558[3][4]
Расстояние от Земли 29,11[3]
Склонение −11° 48′ 59,846849188″[1]
Прямое восхождение собственного движения −0,312 ± 1,127[1]

NGC 7378 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Wilhelm Tempel цӀе йолу Германин астрономо, 27.94 см (11 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Courtois H. M., Tully R. B., Makarov D. I., Mitronova S., Koribalski B., Karachentsev I. D., Fisher J. R. Cosmic flows: Green Bank Telescope and Parkes H I observations (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 414. — P. 2005–2016. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2011.18515.X — arXiv:1101.3802
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 7378.