Чулацаман тӀегӀо

NGC 7083

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 7083
Морфологический тип галактики Sb[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1826 шеран 28 август
Красное смещение 0,010367 ± 0,00012, 0,010371 ± 3,0E−5[2]
Созвездие Индеец[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 11,04[1]
Первооткрыватель или изобретатель Джеймс Данлоп[d]
Каталожный код NGC 7083, PGC 67023, 2MASX J21354470-6354101, IRAS 21318-6407, ESO 107-36, IRAS F21318-6407, ESO-LV 107-0360, HIPASS J2135-63, 6dFGS gJ213544.7-635410, SGC 213150-6407.7, PSCz Q21318-6407, LEDA 67023, APMBGC 107-092-049, [VDD93] 234, Gaia DR2 6403141036780074496
Радиальная скорость 3102[3]
Прямое восхождение 21ч 35м 44,6354652924с[4]
Склонение −63° 54′ 10,200457416″[4]
Расстояние от Земли 35,97[3]
#дӀасахьажор' Кеп:Карточка/Викисклад

NGC 7083 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь James Dunlop цӀе йолу Шотландин астрономо, 22.86 см (9 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (инг.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 7083.